İstanbulda olanları, istisnaları hariç trafik canavarının önde gideni. Bugün tramvaydan eve doğru yol almış gidiyordum. Yayayım ben kardeşim karşıdan karşıya geçmek en basit haklarımdan birisi... Yok efendim normalde tın tın giden o minübüs; kornasını nasıl çalıyor bana...Tabakhaneye yetişme çabasında. Durdum ve işaret parmağımla en galiz küfürlerimden birisini olanca sakinliğimle etmeye başladım. Durdu ve noluyor gibisinden suratıma baktı. Ben ise çöplüğümde olmanın verdiği rahatlıkla dik duruşuma ve parmağımı sallamaya devam ettim...Çekti gitti, benimle mi uğraşacaktı yani. Utanmış veya üzülmüş değilim. Bazıları kesinlikle hak ediyor. Sanırım bu aralar agresiflik tarlasında geziniyorum...Hayırlısı.
Foto Çiçek Abbas filminden. Minibüs şöförlerinin yüz karası Şakir...Kardeşi bile Ceyar diyordu...
0 Karalama: